Menü

MADEN İŞÇİSİNİN TÜRKÜSÜ

Kül canımı acıtma
Tut ellerimi gülüm
Kölelik pazarında
Hep arsız oldu zulüm

Maden kapısı köşe
Mayıs ayı toz toprak
Girsem ağır endişe
Girmesem kara açlık

Gökyüzünün ardında
Asrın medeniyeti
Kara Toprak altında
Yüzyılın sefaleti

Bir tuhaf madde kömür
Bir tuhaf yüz karası
Elimde beyaz çürür
Sesim ateş yarası

Kül Canımı acıtma
Tut ellerimi gülüm
Göğsümün sol yanında
Can damarı kördüğüm

Karanlık dere mevki
Bir çığlık çoluk çocuk
Ad okur bildirici
Duyar büyük insanlık

Tenim soğuk çok soğuk
Kulaklarım tok sağır
Ne ben duyarım artık
Ne ölü arkadaşlar

Kış geçer bahar geçer
Yeryüzü bir muamma
Gül kurur evler göçer
Sakın beni unutma

Kül canımı acıtma
Tut ellerimi gülüm
Yoksulun kapısına
Her daim uğrar ölüm

 

BABÜR PINAR

Kategoriler:   Şiir